Gastenboek

Deel uw ervaring en mening

Wat vindt u van ‘Een kikker in mijn buik – Het verhaal van een kind met kanker’? Wilt u iets kwijt over het boek? Heeft u zelf een ervaring met kanker, of met kinderen met kanker? Uw ervaringen, commentaar, opmerkingen, aanbevelingen en referenties zijn welkom. Vertel het hier in het gastenboek.

Let op: de Anti-spam code is hoofdlettergevoelig.


 Naam *
 E-mail
 Website
 Bericht *
* Verplicht

Anti-spam maatregel
Gelieve de tekst/cijfer-combinatie in het veld in te geven.
captcha

(47)
1 2 3 4 5
(27) Naomi
Wed, 17 November 2010 15:02:01 +0000
email

Heey Valerie!

Via Willem, die ik ken van de tennisvereniging Chip&Charge, kwam ik op jouw site terecht. Ik was geprikkeld door je verhaal en heb het boek besteld. Inmiddels heb ik het, net als zoveel andere mensen, in één ruk uitgelezen. Geweldig geschreven, maar ik ben vooral blij met alle achtergrondinformatie die je geeft in je verhaal.

Sinds augustus van dit jaar werk ik als vrijwilliger op de speelkamer van de afdeling oncologie in het Emma Kinderziekenhuis, een plek die jij een aantal keer beschrijft in je boek. Een heftige plek, maar wel heel dankbaar om die kinderen - ook al zijn ze nog zo ziek - weer even kind te laten zijn. Spelletjes doen, knutselen of lekker piano spelen, het helpt allemaal.

Toch merk ik dat ik het lastig vind om om te gaan met die (doodzieke) kinderen. Niet op het moment zelf, maar als ik thuis ben laat ik het niet (meteen) los. Ik probeer de patiëntjes die ik tegenkom te volgen via hun weblogs, om te kijken hoe het met ze gaat als ik er niet bij ben. Zo trof mij ook het bericht van een jongetje op de afdeling die te horen heeft gekregen dat hij niet meer beter wordt. Een bericht waarvan ik hoopte dat ik het nog lang niet zou horen, maar wat op de afdeling oncologie onvermijdelijk is. Door jouw boek kan ik het allemaal in een water beter perspectief zien, ook al is het jouw eigen persoonlijke verhaal en heeft dat verhaal voor jou gelukkig een goede afloop.

Ik ben in ieder geval heel blij met je boek en raad het ook aan alle ouders van de patiëntjes aan. Misschien is het een idee als je een keer een lezing geeft in het Emma over je verhaal? Mocht je vragen hebben, dan kun je me altijd mailen.

Ik wens je in ieder geval veel succes met je boek.

Groetjes Naomi

(26) Onno Stomp
Tue, 16 November 2010 19:49:17 +0000
email

Het is een mooi iets als je een dodelijke ziekte weet te overwinnen en tevens een persoon met een sterke levenswil bent. Volgens mij realiseer je je dan opeens veel meer dat je het leven veel zonniger moet bekijken (de zon schijnt altijd !) dan voorheen wellicht......

(25) Menno
Tue, 16 November 2010 08:22:06 +0000
url  email

Hallo Valerie,

Hoe herkenbaar. Het mooie is dat jij naast alle belevenissen steeds je gevoel over alles laat terug komen. Wat je schrijft is dat bij iedereen anders, maar het heeft mij ook weer aan het nadenken gezet en ook weer anders naar de emoties van mijn zoontje Thomas doen kijken.
Er is veel veranderd tegenwoordig. Gelukkig is er veel meer aandacht voor het gevoel en de verwerking dan in jouw tijd. Toch is de angst hetzelfde, steeds weer bij elke behandeling. De drempel die steeds hoger wordt voor Thomas bij elk ziekenhuisbezoek.

Mijn complimenten. Zou verplichte kost moeten zijn voor iedereen die op oncologie werkt en daarnaast kan het veel ouders en andere omstanders bij een ziek kind helpen te begrijpen wat kanker doet.
Last but not least hoop ik dat je heeeel veel boeken gaat verkopen, tot en met druk weetikveel, want VOKK en KIKA kunnen elke euro gebruiken. Ik zat jouw boek op de box op F8Noord (in een ruk) te lezen en moest letterlijk nog een paar pagina's lezen toen de oncoloog ons kwam halen om te vertellen dat onze zoon niet meer beter kan worden. Ondertussen heb ik het boek uit. Elk kind zou beter moeten worden. Om dat te bereiken is veel geld nodig! Bedankt voor jouw bijdrage....

Lieve groet van Menno

(24) Jan van Eldik
Sat, 13 November 2010 22:05:56 +0000
email

Valerie, ik heb je boek gelezen! Prachtig en o zo herkenbaar.

Jouw behandeling en beschrijving van bepaalde gebeurtenissen, zijn bijna identiek aan die van onze dochter Milou!
Milou had een Rhabdomyosarcoom (weke delen tumor) in haar buik, tegen de li. nier aan. Zij is hiervoor een jaar behandeld met chemo, operatie (waarbij ook haar li.nier werd verwijderd), bestraling en weer chemo.

Wat jij beschrijft op .................
• Pag. 44/45, dat je op een bankje op het schoolplein gaat zitten omdat het eigenlijk niet meer gaat! Milou is ook op die bewuste woensdag door de juf naar huis gestuurd, nadat zij ook op het schoolplein was gaan zitten en aangaf dat het ‘niet meer ging’. (Aan het eind van de volgende dag wisten we dat het ‘goed mis was’ met Milou en vrijdags zaten we in het UMCG);
• Pag. 59 de beschrijving van je behandeling lijkt identiek aan die van Milou (wellicht dat er een verschil in behandelingsduur zit);
• Pag. 131 de beschrijving van je rugklachten. Milou heeft hier momenteel veel last van; zij geeft aan elke dag wel last te hebben van haar rug;
• Pag. 143 bovenaan waar je beschrijft dat je nog steeds misselijk kunt worden als je het ziekenhuis binnenloopt. Milou heeft dat ook lange tijd gehad; als ze de PM’er zag lopen kreeg ze als kotsneigingen.

..........................sluit dus bijna naadloos aan op onze ervaringen!
Dus nogmaals bedankt voor je verhaal, waardoor ik ook op bepaalde momenten even weer terug in de tijd ging ……………………

Hartelijke groet,
Jan van Eldik


(23) Wijnand van Beers
Sat, 13 November 2010 13:47:13 +0000
email

Hoi Valerie,

ik heb net je boek uitgelezen.
Ik ben zelf twee en een half jaar geleden mijn vader aan kanker krijt geraakt. Ik weet dus hoe heftig deze ziekte kan zijn.
Ik vond je boek dan ook erg mooi om te lezen. Voor een kind is het natuurlijk nog veel heftiger. Zeker als ik dan in je boek lees hoe het voor jou als 7 jarige geweest is.
Je denkt dat de doktoren je beter gaan maken maar het gaat door de chemo alleen maar slechter.
Ben erg blij dat het goed is afgelopen met je. En hoop dat het nu weer erg goed met je gaat.
Dank voor je mooie boek. Ik hoop ook dat er nog meer boeken van je gaan verschijnen. Je schrijft namelijk erg goed.

Groetjes,

Wjjnand

(22) Esther Radstaak-Brookman
Sat, 13 November 2010 08:34:38 +0000
email

Lieve Valerie,

je boek gekocht en diezelfde middag helemaal uitgelezen. Zodra de tranen prikten even afleiding gezocht en vervolgens doorgelezen.
Je neemt de lezer mee als door jouw ogen als 7 jarige in de harde wereld die Kanker heet.
Je beschrijft wat het met je doet als kind die niet kan snappen waarom iedereen je de vreselijke behandelingen laat ondergaan en men jou voorhoud dat je daar beter van wordt. Hoezo beter...je wordt er doodziek van. Lekker tegenstrijdig en zo voel jij je ook. Je verzet je met alles wat je in je hebt en tegelijkertijd laat je ons lezen wat het met je ouders/familie en vrienden doet. De natte wang van je vader terwijl jij op zijn schoot zit is daar een mooi benoemd voorbeeld van.
Zo ook dat als je eenmaal genezen bent het altijd onderdeel zal blijven van je verdere leven.
Velen zullen zich herkennen in je boek en de kinderen die nu ziek zijn hebben een prachtig boek wat ze kunnen lezen zodra ze daar aan toe zijn. Terwijl de ouders er nu al veel aan hebben omdat jij onder woorden brengt wat zij ( nog ) niet kunnen.

Een aanwinst!

lieve groet en tot ziens,
es

(21) Ronnie en Ingrid Arends
Fri, 12 November 2010 21:20:54 +0000
email

Valerie,

Heel erg bedankt voor dit geweldige boek.
Wij hebben het in een avond uitgelezen. Onze zoon was 5 jaar toen hij een Wilms-tumor bleek te hebben nadat hij net zoals jij bloed geplast had. Het is voor ons allemaal zo herkenbaar. De chemo, het ziek zijn na de chemo, het verliezen van zijn haren, de operatie, weer opnieuw chemo, en nu de vraag: Ben ik beter?
Nogmaals bedankt voor je openhartige verhaal. Wij kunnen ons nu beter in onze zoon verplaatsen tijdens zijn "ziek zijn".

Groeten
Ronnie en Ingrid Arends

(20) Alex
Fri, 12 November 2010 13:39:14 +0000
url  email

Om eerlijk te zijn houd ik helemaal niet van lezen. Boeken moet mij echt boeien, en interesseren om het te lezen. Tot nu toe heb ik dat nog maar 1 keer écht gehad.. Nu kan ik er weer 1 bijschrijven! Want ook dit boek heeft me gepakt! Vooral omdat ik veel dingen herken, voor me zie en kan inleven in het personage. Ook kan ik dat af en toe niet, omdat ik niet zo jong was toen ik kanker had, een 7-jarige ziet dus dingen echt heel anders dan ik deed. Dit vond ik erg goed om te weten/lezen. Verder was alles zo gedetailleerd en goed voorwoord! Ik heb er maar 2 avonden in hoeven lezen en hij was uit. (en dat zegt heel veel) Goed boek dus Valerie!

(19) Rob G.
Fri, 12 November 2010 13:00:39 +0000
email

Lieve Valerie,
Met een dubbel gevoel heb ik jouw boek gelezen. Enerzijds emotioneel geroerd door alles wat jij hebt meegemaakt, anderzijds nuchter en enthousiast omdat er nu een fantastisch boekje ligt om kinderen en volwassenen met kanker de kracht te geven om door te gaan. Het zal hen zeker stimuleren om de vreselijke chemo-behandelingen te accepteren. Jij hebt jouw beleving prachtig verwoord.

(18) Marijke
Thu, 11 November 2010 09:49:06 +0000
email

Dit prachtige boek met een verschrikkelijk verhaal heb ik gister in een zucht uitgelezen. Het verdient een plekje in ieders kast, al is het alleen al omdat de opbrenst naar het goede doel gaat.
Valerie, wat heb je het prachtig opgeschreven. Ben erg onder de indruk van je ontroerende verhaal. Als zevenjarige kon je nog niet verwoorden wat je allemaal is overkomen, dat heb je nu gedaan. Ik hoop dat veel mensen steun kunnen putten uit je boek.

Liefs Marijke

2 thoughts on “Gastenboek

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *